Nauka szkolna dziecka w dużej mierze opiera się na spostrzeżeniach wzrokowych. Wszelkie negatywne czynniki, które utrudniają lub uniemożliwiają dziecku prawidłową percepcję wzrokową mają niekorzystny wpływ na jego pracę szkolną czyli naukę. Niezbędnym warunkiem prawidłowego przebiegu procesu spostrzegania wzrokowego jest anatomicznie dobrze zbudowany i funkcjonalnie sprawny analizator wzrokowy. W korowej części analizatora wzrokowego istnieją wydzielone i współdziałające ze sobą ośrodki neuronów (komórki nerwowe), które odgrywają określone role oraz trzy pola:
- Pola pierwszorzędowe (projekcyjne) - w których dokonuje się odbicie
cech przedmiotu i zjawisk będących w naszej świadomości wrażeniom
odzwierciedleniem poszczególnych elementów;
- Pola drugorzędowe (kojarzeniowe) - w których zachodzi proces
analizy i syntezy elementów wzrokowych; dzięki czemu dzieci
spostrzegają nie tylko pojedyncze elementy przedmiotu, lecz przedmiot
jako całość;
- Pola trzeciorzędowe (; nakładania się;) - w których dochodzi do współpracy analizatora wzrokowego i kinestetyczno - ruchowego, dzięki czemu istnieje możliwość koordynacji wzrokowo - ruchowej, słuchowo - ruchowej. Do bezpośrednich przyczyn trudności w nauce czytania i pisania można zaliczyć; defekty - czyli uszkodzenia korowej części analizatora wzrokowego. Zaburzenia percepcji wzrokowej u dziecka w dużej mierze utrudniają nie tylko nabywanie wiadomości, ale tworzenie nowych pojęć. Dziecko nie potrafi powiązać ze sobą struktur graficznych - prostych czy złożonych, litery bowiem są dla niego kształtami abstrakcyjnymi (nie oparte na faktach), a podczas ich rozpoznawania czy odrysowywania, dziecko nie może odnieść się do uprzednich doświadczeń. W ten sposób dziecko odbiera ograniczoną ilość informacji, jego zasób wiadomości jest ubogi, a to niekorzystnie wpływa na jego umiejętności szkolne.